زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابومحمد یحیی بن مبارک عدوی





ابومحمد یحیی بن مبارک عدوی، یکی از قاریان برجسته قرن سوم قمری و معلم چند تن از خلفای عباسی در زمان ولیعهدی بود. او که صاحب تالیفاتی در علم قرائت و لغت بود، سرانجام به سال ۲۰۴ قمری درگذشت.


۱ - معرفی اجمالی



ابومحمد، یحیی بن مبارک بن مغیره عدوی یزیدی، معلم «المهدی» در زمان (ولیعهدی) او بود. مهدی، نحو، ادبیات، و انواع قرائات و شعر را نزد او فرا گرفت. او همچنین معلم‌ هارون الرشید و سپس امین و مامون بود. یحیی از قاریان بزرگ و در قرائت، جانشین ابوعمرو بن علاء محسوب می‌شد. به دلیل این که فرزندان یزید بن منصور حمیری ـ دایی مهدی ـ را تعلیم می‌داد، به یزیدی ملقب شد. کتاب الوقف و الابتداء، النوادر فی اللغة و المقصور و الممدود، از تالیفات اوست.
[۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۳۹۷.
[۲] شمس‌الدین ذهبی، محمد بن احمد، العبر فی خبر من غبر، ج۱، ص۳۳۸.
[۴] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۱۴۶.
[۶] ابن عماد، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج۲، ص۴.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۳۹۷.
۲. ↑ شمس‌الدین ذهبی، محمد بن احمد، العبر فی خبر من غبر، ج۱، ص۳۳۸.
۳. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۲۰، ص۳۵۹.    
۴. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۱۴۶.
۵. ↑ حموی، یاقوت، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج۱، ص۱۶۰.    
۶. ↑ ابن عماد، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج۲، ص۴.


۳ - منبع



عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۴۵۸.





آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.